HOE MEER MENSEN HOE MEER VREUGD ?

We leven in een wereld die in relatief korte tijd aanzienlijk complexer is geworden en als er geen drastische maatregelen worden genomen op allerlei niveaus van persoonlijk tot politieken beatuur, van lokaal tot  internationaal, durf ik te beweren dat het antwoord op de  bovengenoemde vraag is:

HOE MEER MENSEN HOE MEER ELLENDE 

Wat gebeurt er al niet.

Branden, droogte, (extreme) armoede, hongersnood, watertekort, watervervuiling, luchtvervuiling, gebruik v an pesticiden , overconsumptie, ziektes, vluchtelingenstromen, pandemieën, aardbevingen,  asielzoekers-crisis, geweld,  oorlogen, klimaatcrisis, natuurrampen, bio industrie, El  Niño en ga zo maar door.

En dat zal voorlopig niet ophouden. Eerder  toenemen en uiteindelijk als niet de nodige maatregelen op politiek en bestuursniveau worden genomen tegelijk met het bewust worden van  je eigen verantwoordelijkheid voor het behoud van de leefbaarheid voor mens en dier, eigenlijk voor al wat leeft.

De focus is al geruime tijd sterk gericht op de KLIMAATCRISIS.

Actievoering,waarschuwingen, publicaties, voorlichting, een meer klimaatvriendelijke en diervriendelijke levensstijl en (inter)nationale afspeaken overeenkomsten verdienen alle respect voor activisten, die het algemeen belang van mensen en dieren voor ogen hebben.

Maar bieden op zich GEEN  DUURZAME OPLOSSING. 

Er is meer nodig voor een DUURZAME  LEEFBAARHEID voor mens en dier.

Maar eerst moet me,ook nu weer, iets van het hart.

Naar aanleiding van rampen zoals ook laatst met de allesvernietigende vloedgolf en een modderstroom in NEPAL/TIBET door het losraken van een gletsjer in het Himalaya gebergte.

Oorzaak: de opwarming van de aarde.

Vanzelfsprekend leef ik mee met de slachtoffers, maar tegelijk voel ik zoals altijd als het nieuws zich alleen op mensen richt, de teleurstelling en woede dat daarin nauwelijks of helemaalniet  over het lot van de dieren wordt gerept. 

De huisdieren, de dieren die vastzitten aan een ketting, opgesloten in hokken of schuren, de vogelnestjes, de dieren in de natuur waaronder  vele diertjes op of onder de grond, tussen rotsen of in het water waaronder de vissen.

Het gaat om vele miljoenen levende wezens, die meedogenloos zijn meegesleurd.

Net als wij mensen spelen ook zij een centrale rol in het leven op onze planeet.

En WIJ ALS MENSEN zouden als de meest intelligente vorm van leven naast ons eigen leven de aarde moeten behere , waaronder onze eigen leefomgeving (dus pal staan voor de leefbaarheid). Hoewel we ons moeten realiseren dat we niet alles in eigen hand hebben zoals het uitbreken van onbekende virussen,  aardbevingen en autonome klimaatveranderingen.

Eeuwenlang is de oproep GAAT HEEN EN VERMENIGVULDIGT U in stand gehouden door vele stromingen waaronder (vooral) religieuze.

Met als doel het instandhouden van de soort, het geloof of een ideologie.

In de huidige wereld houdt deze oproep echter niet langer stand.

Integendeel

Deze werkt tegen zich als je ziet dat de leefbaarheid van mens en dier steeds meer wordt aangetast en met de huidige voortgang wellicht eerder dan gedacht tot onleefbaarheid zal leiden. Einde van de mensheid dus.

De leefgebieden worden steeds kleiner door bijvoorbeeld woningbouw, uitbreiding van het wegennet, de groeiende afvalbergen, de oprukkende industrie, de ontbosssing  de pseudo natuur door een overvloed aan recreatiegebieden.

Onder de industrie valt ook de bio industrie.

Schokkend is dat de bio industrie niet alleen veel dierenleed veroorzaakt, maar in Nederland slechts voor een derde een nationale bestemming heeft.

Tweederde is bestemd voor export naar het buitenland met name Duitsland.

Nederland is al jaren de grootste vleesexporteur van de Europese unie.

De milieulast wordt echter niet geexporteerd. Iets om over na te denken.

Wat de dieren betreft gaat het zowel om de dieren die we nodig hebben voor onze voedelvoorzieningen zoals bijen, maar ook om onze huisdieren en dieren in de natuur, die steeds  meer leefgebied kwijtraken  en zelfs met uitsterven worden bedreigd.

Zie de schreenshot over de recente onwikkeling in Madagascar als voorbeeld.

De oproep in het huidigebtijgsgercht zoukunnen zijn:

GAAT HEEN OM DE LEEFBAARHEID OP AARDE TE VERGROTEN EN TE BORGEN.

Met andere woorden: wordt een goed RENTMEESTER.

 Om dit in te vullen heb ik dankbaar gebruik gemaakt van het boek Het boek van Hoop, dat in 2021 is geschreven door Jane Goodall en Douglas Abrams.

DE VIJF GROOTSTE UITDAGINGEN VAN DE MENSHEID

In genoemd boek staat het bereiken van een duurzame leefbaarheid centraal, die in directe zin wordt bedreigd door de klimaatcrisis.

Vanzelfsprekend wordt de leefbaarheid ook bepaald door het ondeling omgaan tussen mensen  en het uit het uitbannen van leed en terreur met betrekking tot mens, kind en dier.

Jane Goodall beschrijft de  vier grootste uitdagingen, die de mensheid hiervoor moet aangaan.

Gezien de niet aflatende discussie in o.a. Nederland met betrekking tot vluchtelingen/asielzoekers is een vijfde grote uitdaging toegevoegd

De uitdagingen zijn:

1.     Het aanpakken van de groeiende populatie van mensen en hun veestapel. Vooruitlopend op de eindconclusie beweer ik dat deze deze prioriteit heeft ten opzichte van de andere.

2.     Armoede bestrijding;

3.     Halt toeroepen aan de toenemende exorbitante levensstijl en overconsumptie

4.     Bestrijding van corruptie. Hierbij te denken aan zowel financiële corruptie als machtswellust en vriendjespolitiek.

5.     Het terugdringen  en voorkomen van binnenlands geweld (fysiek en verbaal) en oorlogsgeweld.   Toegespitst op het nationale asiel/vluchtelingenbeleid.

Tot nu toe is de tekst beperkt gebleven tot veel woorden, maar zijn er nog geen mogelijke daden genoemd.

Dit komt in het laatste gedeelte.

Eerst volgt een uitvoerige toelichting op de vijf uitdagingen en wat deze betekenen voor een duurzame leefbaarheid.

< wordt vervolgd>